Jest coś szalenie fascynującego w zdjęciach, które Wam na dzisiaj znalazłam. To niesamowite połączenie barw, które zamienia zwykłe z pozoru baseny z czystą sztukę. Połączenie bajecznych odcieni błękitu i morskiej zieleni z bielą kamienia, prostotą drewna i geometrycznymi liniami daje wrażenie harmonii i ciepła. I niesie ukojenie. Takie dobre, letnie ukojenie.
Zakochałam się w tych zdjęciach bez pamięci!
Zdjęcia / od góry
Zrobiłam tonik taki, że och i ach! I zachwycałam się nim skrycie. Aż do tej pory! Teraz bowiem się nim z Wami dzielę! I namawiam do zrobienia, bo naprawdę warto. Moja skóra go pokochała, bo łagodzi, koi, regeneruje, zmiękcza i doskonale przygotowuje skórę do dalszej pielęgnacji.
Tak się składa, choć nie jest to post sponsorowany, że wszystkie składniki zakupiłam przy okazji niedawnego mojego warsztatowego zamówienia na Ecospa. Tak przy okazji dodam więc, że naprawdę lubię ten sklep i polecam. Jeśli jeszcze nie macie doświadczenia w kupowaniu półproduktów, zajrzyjcie tam koniecznie – przesyłki dochodzą ekspresowo, wszystkie sprawy załatwia się od ręki, produkty są dobrze zapakowane i świetnej jakości. A nie jest to niestety ogólna praktyka… Ale wracając do meritum…
W toniku znajdziemy masę naturalnego dobra! Mamy więc rumianek, mamy aloes, nieco jabłka i prawoślazu, który często podglądam w składach zachodnich manufaktur (marshmallow). Całość tworzy rumiankowo-ziołowo pachnący, lekko żółtawy płyn, który stosujemy w codziennej pielęgnacji, nie zapominając przy tym o dokładnym oczyszczaniu buzi i jej nawilżaniu. Tonik bardzo polecam zwłaszcza do cery podrażnionej, zmęczonej słońcem, poszarzałej i problematycznej, ale spokojnie każdy może po niego sięgnąć.
Aby Was przekonać, zacytuję tutaj odrobinę opisów naszych składników z Ecospa:
Składniki:
Wszystkie składniki przelewamy do 100 ml czystej buteleczki. Jeśli nie zdecydujecie się na konserwant, zróbcie mniej toniku i przechowujcie w lodówce.
Tonikiem na waciku przemywamy twarz rano i wieczorem, przed nałożeniem kremu.
Na koniec moja mała modelka prezentująca dzieło mamusi 🙂
Oj, ciągnie mnie nadal do pięknej biżuterii. Cóż zrobić, taki los. I nie tylko do biżuterii… Kiedy bowiem zobaczyłam nową kolekcję jednej z ciekawszych polskich marek KOPI, zakochałam się! Jak to ja! Marka postanowiła tym razem nieco rozszerzyć swój asortyment i wypuściłam przepiękne apaszki i akcesoria do włosów. I nausznice takie, że ach!
Już wszystkie te nowości same w sobie są niezwykłe, ale tę ich niezwykłość dodatkowo potęgują wyjątkowe zdjęcia, które to dzisiaj chciałabym Wam pokazać. Jest poziom, prawda?
Nie mogę nie dodać, że do każdej apaszki (doprawdy nie wiem, która mi się najbardziej podoba…) dodawane są złote klamry, które pozwalają przemienić materiał w biżuterię lub ozdobę do włosów. Super pomysł!
Zajrzyjcie zatem do Kopi i zauroczcie się tak jak ja!
Zdjęcia: Lukasz Murgrabia / mua: Katarzyna Bialy Make Up Artist / hair: Anna Nerko Stylistka fryzur / model: Agnes AMQ Models, Alicja Alicja Biala, Kasia, Agnieszka, Klaudia / projekty apaszek: Olga Szczechowska, Diesing’, Grabovska
kolekcja dostępna na www.kopi.com.pl
Polecam też FB KOPI!
Wszystko mi się tu ogromnie podoba! Ale od początku…
1. Niezwykle piękna kolekcja lalek i pasujących do nich sukienek MERRILEE LIDDIARD Summer Nostalgia. Jestem zachwycona pomysłem na sesję! Ile w niej wakacyjnej słodyczy i takiego prostego szczęści!
2. Jeśli planujecie letnie przyjęcie, to znalazłam coś idealnego! Zajrzyjcie do sklepiku Pan Talerzyk pełnego uroczych imprezowych akcesoriów. Moje ulubione to te właśnie złoto-różowe kubki i talerze razem z chmurkowymi serwetkami. Cudne!
3. Już jakiś czas temu natknęłam się na ten przepiękny obraz Melissy Loop i zakochałam się w nim. Wspaniała letnia noc, prawda? Chciałabym bardzo, aby kiedyś zawisł w moim domu…
4. Odkryłam całkowicie genialne kosze Mojżesza! Ręcznie robione, kolorowe kosze z pewnością sprawdzą się dla wszystkich maluszków podczas leniwego popołudnia w ogrodzie lub na plaży. Zajrzyjcie do The Young Folk Collective po więcej!
5. Na koniec doprawdy idealny zestaw ceramiki do przyjmowania wakacyjnych gości! Uwielbiam te kolory, te wzory, te połączenia. Bajka! Oczywiście z Anthropologie!
Po naszych ostatnich wakacyjnych wojażach, niedawno greckich, w październiku – cypryjskich, mam wrażenie, że zostałam w pełni wykwalifikowaną poszukiwaczką ofert typu last minute. Spędziłam naprawdę sporo czasu porównując warunki, poznając strony, miejsca, hotele, opinie. Zwiedziłam z Google Earth niejeden zakątek wakacyjnych destynacji. Była to doprawdy świetna zabawa i bardzo przyjemne wyzwanie. Już samo szukanie, sprawdzanie i czytanie wprawiało mnie w dobry, letni, urlopowy nastrój. A skoro już zgłębiłam ten temat tak dobrze, chętnie i z Wami podzielę się kilkoma wskazówkami i linkami. A nuż i Wam się przydadzą.
Taką mamy dziwaczną sytuację zawodową, że doprawdy ciężko nam cokolwiek planować. Wyjazdy niemal z dnia na dzień są tu jedynym i najlepszym rozwiązaniem. Ma to swoje i wady i zalety, ale przyznam, że dosyć ekscytująca jest myśl, że nie wiadomo gdzie nas los tym razem zawiedzie, co zobaczymy, jaki kraj odkryjemy.
No i oczywiście wycieczki typu last minut potrafią mieć naprawdę świetne ceny.
Ale od początku…
Trzymam kciuki! I dajcie koniecznie znać, jak Wasze wakacje!
Upał był niemiłosierny. Nawet rodowici Grecy narzekali. Nawet po zachodzie słońca było gorąco. Byłam pewna, że krew się we mnie zaczyna gotować, …
I wtedy wskakiwało się do morza. Albo do basenu. I wszystko wracało do normy, woda orzeźwiała, koiła. I ponownie wystarczyło spojrzeć dookoła, aby się w pełni zachwycić. Bo Skopelos, moi drodzy, jest przepiękną wyspą!
Długo polowałam na jakiś ciekawy last minute. Zdecydowaliśmy się w końcu skorzystać z oferty biura Grecos i spełnić moje małe greckie marzenie – wybrać się na taką wyspę, jaką znałam z filmu Mamma Mia. I dopiero kiedy już kupiliśmy wycieczkę, doczytałam, że to właśnie na Skolepos kręcono musical! I nie dziwię się twórcom, że zdecydowali się na to miejsce, jest wyjątkowo spektakularne. Jeśli planujecie greckie wakacje, koniecznie weźcie je pod uwagę. Choć polecam tu jednak podróż raczej w maju lub wrześniu…
Na Skopelos dopływa się promem z pobliskiej Skiathos, co samo w sobie jest przeżyciem. Przynajmniej na początku, kiedy spokojnie podziwia się widoki z górnego pokładu. Trochę inaczej człowiek zapatruje się na ten prom, kiedy okazuje się, że ten powrotny jest o 7 rano w dniu wyjazdu, a samolot dopiero o 16:30… Na wyspie wita nas urokliwe miasteczko Skopelos Town, pełne białych niewielkich domków z czerwonymi dachami i niebieskimi okiennicami, z wąziutkimi uliczkami i masą tawern, podających pyszne jedzenie.
Tam właśnie, na prawie samym końcu zatoczki, znajdował się nasz hotel. Niezwykły! Przypominał mi coś w rodzaju połączenia greckiej chaty, monastyru i schroniska, ale w standardzie jak najbardziej hotelowym. Cały był zbudowany z drewna i kamienia, pełno w nim było pamiątek, ceramiki i ludowych tekstyliów. Znajdował się tam także zakątek z wywieszonymi ikonami, przy których zawsze paliły się świeczki. Jak dla mnie – bomba!
Sporym minusem miasteczka jest brzydka miejska plaża. Ponoć jedyna taka na całej wyspie. Motywuje to jednak do zwiedzania i odkrywania magicznych małych plażyczek, ukrytych pośród gęstych lasów, z krystalicznie czystą wodą. Na każdej znajduje się zawsze coś w rodzaju barów czy tawern z leżakami, które są bezpłatne, pod warunkiem zamówienia choćby napojów.
Wieczorami odkrywaliśmy te wszystkie wąskie uliczki i smakowaliśmy się w greckiej kuchni. Hitem była, tradycyjnie u nas, musaka, ale zachwycona byłam też faszerowanymi pomidorami, smażonymi w cieście bakłażanami i grilowanym z warzywami serem feta. Największym odkryciem okazała się jednak prawdziwa, świeżuteńka pita. Nigdy takiej nie jadłam! Na stół ląduje gorąca, przypominająca wielką piłkę. Po chwil dopiero osiada i zaczyna wyglądać jak znany nam placek. Smakuje natomiast o niebo lepiej! Jest miękka, puszysta, z lekko kruchą skórką. I niestety okrutnie tłusta. Trudno… Podana z gyrosem lub szaszłykami o nazwie suwlaki, pełna warzyw i sosu tzatziki, smakuje całkowicie nieziemsko.
Punktem obowiązkowym na Skopelos jest wycieczka śladami Mamma Mia, a zwłaszcza do uroczego kościółka, znanego ze sceny ślubu. Wyjeżdża się do niego wcześnie, po 8 rano, aby dało się wyjść na górę jeszcze przed największą falą upałów. Jest piękny. A równie piękne są rozpościerające się z niego widoki.
I tak film staje się pamiątką z wakacji. I będzie można powracać do niego jeszcze częściej niż dotychczas!
Bardzo polecam Wam Skopelos. Ma wyjątkowy, taki jeszcze prawdziwy, grecki klimat. Mieszkańców jest tam nadal więcej niż turystów. Żyją pośród nich, jadają w tych samych tawernach. Są tutaj kawiarnie, w których przesiadują starsi Grecy, dzieciaki łowią w porcie ryby tylko z żyłką i pajdą chleba, w mikroskopijnych ogródkach starsze panie szydełkują lub wystawiają cukinie na sprzedaż. Nie ma tu hoteli-molochów, nie ma hałaśliwych wycieczek autokarowych. Wieczorami słychać grecką muzykę, która grana tu jest na żywo w tawernach. I szum fal.
Bajka!
Gdyby nie te upały…
Skała Mamma Mia!
Nasz hotel – Prince Stafilos
Poniższe zdjęcie zrobiła mi moja Róża!
A tutaj, w przyjemnym cieniu gęstych drzew, na ławeczce przy morzu, czekaliśmy na samolot ostatniego dnia.
